Oude geboorte van zeeblaasjes in haar blik

ontstaan en in de rest vergaan ligt in mijn binnenste licht
Gearceerd, ja als twee gerechten schrijf ik ze naast mekaar,
de dictie van een schoolmeisje

Twee kusjes mekaar zoenend; het geboren worden en sterven naast mekaar
de rest blijft hoe het in duisternis is
Ik ben een verliezende kalkkoper van een notitie naast de boerderij
vachten oo draaien jullie je

Gebalsemde tevens en de rest blijft duisternis in
een verliezende kalkkoper van een notitie, zij is wie zij is in alle bundels van de dichters

 


 


kies een andere jas wanneer niet zien in de mode is, roerloos
alle jassen hebben iets liefs dus zoekzie groot genoeg

je ras tussen alle rassen in een blik
de haken overal dezelfde haken:

ik zag haken boven een zee van
sneeuw
rechttoe rechtaan van zachtmoed en toch angststelen

het staal aan de haken
mouw tegen mouw

over elkaar heen, zacht gedrukt tegen elkaar
aan, het zijn dravers
 

 


de muze ligt op haar zij
over ontbocheld land
stante pede plaatsen zonder spreekwoorden ja
waar vliesdunne plaatsen willoos
trage plaatsen terloops en anoniem

alledaagse plaatsen met
minder tafelmanieren la la
naar binnen gelokt is
het naar buiten kijken
ja ja de muze zingt op haar zij